( 2604 ) عمر بن عبدالنّبى مغربى مصمودى مجرّد « 1 » عارفى صالح است كه زاويه مغاره در قدس شريف را از مال و سرمايه خود بنا و تعمير نمود و بر فقرا و مساكين وقف كرد . سال 873 از دنيا رفت و در ماملا به خاك سپرده شد . « 2 » ( 2605 ) شرف الدّين ، ابوحفص [ ابوالقاسم ] عمر بن ابى الحسن علىبن مرشد بن [ رشيد بن ] على حموى اندلسى مغربى مصرى معروف به ابن فارض از اعاظم اهل معرفت و مردى مرتاض و مجرّد ، صاحب شورى عجيب است كه اشعار ديوانش بر همين فضايل گواهى مىدهد . صاحب كرامات و خوارق عادات بود و به دست سلطان حسين اخلاطى تربيت اخلاقى يافته و با محيى الدّين عربى مصاحبت داشت . ابن عربى به وى گفت : خوب است بر ديوان خود شرحى بنويسى ، گفت : فتوحات شما شرح ديوان من است . نسبتش به قبيله بنىسعد و به حليمه سعديه « 3 » مىرسد . پدرش از اكابر علماى اندلس « 4 » بود و بنابر خوابى كه از وى [ عمر بن فارض ] نقل شده رسول اكرم

--> ( 1 ) . مغرب : اين واژه در اصطلاح جغرافياى بلاد اسلامى ، مغرب كشورهاى شمال آفريقا ، تونس ، الجزاير ، ليبى و مراكش ( مغرب كنونى ) را شامل مىشود ؛ مصمودى : منسوب به مصموده ، قبيله‌اى از قبايل بربر . ( 2 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 35 . ( 3 ) . حليمه سعديّه : صاحبيه معروفه از بنى سعد بن بكر مادر رضاعى رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - . ( 4 ) . اندُلُس / اندَلَس : شبه جزيره‌ى اسپانيا و پرتغال ، نه فقط اسپانيا .